* . . آحيآناً نحتآج ’ . . للهروُبّ : (
آلهروُبّ من كل شيء . .
من گل مآ حولنآ . .
من گل أششيآئنآ . .
من گل مششآعرنآ . .
من گل ذكريآتنآ . .
من گل إنهزآمَآتُنآ . .
من گل تنآقضُآتنآ . .
من گل آوجآعنّآ . .
من گل آبجديآتُنآ . .
من گل آحبآبُنآ . .
آلهروُبّ نحو عآلم لآ يعرفنآ . . !
لآ يخصنآ . .
لآ يقربنآ . .
عآلم بعععيد . . نآئيّ . . وَحيييد . .
كُل مآ فيه لآ يربطنآ بَ وآقعنآ . .
كُل مآ فيه لآ يُعيدنآ
إلى مآضيينآ . .
طُرقآته لآ تذگرنآ . .
جدرآنه لآ تخنقنآ . .
آمآگنه لآ تخترق ذآكرتنآ . .
عآلم لنآ وحدنآ . .!
نصنع منه ذآكرة جديدة . .
نعيييش بين ممرآته مع قلبّ جديد
مع عققل جديد . .
مع إحسسآس جديد . .
عآلم ~ قآدر أن يلغي لنآ مششآعرنآ آلمُتعبة . .
وَ آن يُعيدنآ مع مششآعر جديدة . .
خآلية من آلحزن وَ آلألمـ . . وَآلضيآع !
نعم آحتآج إلى آلهروُبّ . . !
نحو عآلمٍ لآ آحد ينتمي إليہ . .